29 Mayıs 2009
Seni bekliyorum…
Umutlar yeşerttiğin yüreğimle birlikte.
Dağların üstünden kalkacak sis bulutları gelişinle,
Ağlayan gözlerim gülmeye başlayacak seninle.
Bir haber, bir ses bekliyorum sadece,
Ne dersen de, yeter ki senden,
Yeter ki yürekten olsun…
Seni bekliyorum
Ve bir tek seni düşünüyorum,
Sevginin gönlüme düştüğü günden beri…
Belki bunları hiç bilmeyeceksin,
Belki de hiç gelmeyeceksin
Ve belki de senden bir şeyler duyamayacağım ama
Ben sana bakarken kendimi gördüm gözlerinde.
Yüreğinin sıcaklığını hissettim tenimde.
Unuttum sandığım aşkı hatırlattın bana,
Ve sen kalbimin kapılarını açmayı başardın yeniden…
Öylece gel kendiliğinden hiç haber bile vermeden.
Sana git diyemem bu saatten sonra,
Başlamışken yüreğimde aşk tohumlarının kıpırtıları.
Seni sevmiyorum diyemem.
Hadi gel, hadi bir ses ver bana.
Hadi uzat elini, hadi sarıl bana.
Yıkılsa da bu dünya,
Kıyamet kopsa da kapımda.
Ölmek bile güzel olacak eğer sen varsan yanımda.
Sadece gel
Sadece sev…
Sadece sen…
Mehpare ÖĞÜT
Bilseydim;
hep böyle sessiz kalır bu şehir sensiz?
hep böyle hüzün kokar geceler?
hiç hayal kurar mıydım
bilseydim ayazda öksüz kalır düşlerim
kar yağar hep gönül şehrime
semtine uğrar mıydım?
bilseydim yaralı bir tren ömür
her durakta seni arayacağım
bulutlandığında gözlerim
içimde umutlar besleyip
rüzgarlara soracağım
bilseydim kırılır kolum kanadım sen giderken
bilseydim göz göz olur yüreğim seni beklerken!
bilseydim üşür ömrümün goncası seni özlerken
sana gönül verir miydim?
sevgilim der miydim?
Bilseydim;
üşürüm hep sensiz geceler de
nemli kirpiklerle sarılıp yastığa
her gece ah çeker miydim?
Leyla’sını yitirmiş mecnun misali
aşk çölünü bekler miydim?
her yandığında yüreğim
sevgiye, şiire, sığınır mıydım?
dolanır mıydım kördüğümlere?
yarasalar uçurur muydum kör karanlığa
kahrolur muydum aşk için?
Bilseydim;
özlemin adıdır yazılan şiir,
biraz sancı, biraz acı
her seven biraz Mecnun
her sevdanın sonu ayrılık
ve bilseydim nankördür aşk
sana kalbimi verir miydim?
seviyorum der miydim?
Bilseydim;
bir ömür hep seni bekleyeceğim
üşüyen yaralarımla hep seni özleyeceğim
mevsimlerin koynunda yaralı kalır kır çiçeğim
kahrını çeker miydim?
büker miydim boynumu
Bilseydim;
özler miydim seni
yollarını gözler miydim
kurar mıydım onca hayal
boynumu büker miydim
uğruna gözyaşı döker miydim
Bilseydim;
kırık bir dal yalnızlığı ömür
karalar bağlar mıydım aşk için?
bulut olup ağar mıydım
yağmur olup yağar mıydım
öksüz çocuklar gibi mahzun ve biçare
oturup bir köşede gizli gizli ağlar mıydım...
Nuri CAN
1978 Nijmegen
Sen gidersen yıkılır bu kalbim, yok olur, darmadağın olur, kaybolur, unutulur.
Sen gidersen eğer, bu beden ölür, bu ruh unutulur.
Çekmeden daha tetiği vurursun beni, vurulurum, bir yalan olurum,
Sen gidersen sevgilim inan ki bu şehirde unutulur, kaybolurum…
Hangi yasak gecelerin koynundaysan çıkıp geliver hadi,
Gel de yıllardır kanayan kalbimi sarıver şimdi.
Sormayacağım sana hiçbir şey inan, yeminim olsun ki,
Ya gözlerin konuşacak benden önce, ya da ben susup seyredeceğim seni…
Olmuyor ne kadar denediysem olmuyor bir tanem.
Senden başkası haram kılınmış bana, senden başkası yalan.
Ne zaman kapatıp seni düşleyecek olsam,
Bu gözler, bu sözler, bu düşler, bu sevgi hepsi de yalan…
İşte bu yüzden sevgilim bu yüzden, sen gitme en iyisi mi,
Gitme de gülen yüzümü ağlatıp, boynumu eğdirme emi.
Eller ne derse desin aldırma, aldırma ve sakın inanma.
Yeter ki sen benimle kal bu şehirde sevgilim ve beni sakın unutma…
Mehpare ÖĞÜT
2008
Kayıtlar
