UNUTTUK

Hangi sevgiler için aynı yollardan geçtik sen ve ben
Ve hangi sevdalara seni seviyorum diye başladı ilk cümlemiz
Hatırlamıyoruz artık hiçbirini de, yaşanmamış farz edip her birini
Bir tek son aşkımızı hatırlamıyor muyuz bu sessiz gecelerde.
Oysa ki daha dün bir bugün ikiydi derken,
Soldurduk hepsini birer birer..
Sakladık sessiz odalarda ve sadece dinlediğimiz bir şarkı ezgisinde
Hatırlamadık mı !..

Bütün değerlerimizi kaybetmeye başladık birer birer
Ve eskisi gibi olmayan aşklar yaşamaya başladık hayatımızda.
Kalbimiz O diyordu, aklımız Bu
Vazgeçtik en sonunda tüm gönül sevdalarından
Sevgisizliği yaşamaya başladık tüm çıplaklığıyla
Ve unuttuk gerçek sevginin anlamınıda !..

Ne hayaller kaldı gerçekleşmesini beklediğimiz, ne de umutlarımız,
Yüreğimiz boş, ellerimiz boş ve hayatımız koskoca bir boşluktan ibaretti,
Yaşamaya devam ettik öylesine, mecburiyetten.
Ne gelenimiz vardı artık ne de soranımız,
Anlaşılan bir başına kalmıştık..

Soranlara hep bir zamanlar ben de sevmiştim demeye başladık,
Şu an diye soranlara ise hep şimdilik yok diye cevap vermeye,
Oysa ki artık yer yoktu yüreğimizde sevgiye,
Belki gözlerimiz hep uzaklardaydı ama,
Biliyorduk ki artık dönülmez bir yoldaydık..
Dönülmez bir şarkının ilk mısrasında olduğu gibi, olmayan hayaller aleminde…


Mehpare ÖĞÜT

Haziran 2007

Bu şiirim, http://www.pusula.tv sitesinde haftanın yazısı seçilmiştir.

http://www.pusula.tv/modul_yasam/sesdetay.asp?sesiduyurID=8751