KÜÇÜK SORUNLAR - Ş A İ R A N E
“Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

Bu Blogda Ara

06 Temmuz 2008

KÜÇÜK SORUNLAR

Hiç düşündünüz mü ! Bazen kafamıza bir fındık kabuğunu doldurmayacak şeyleri takarız. Aslında ortada herhangi bir sorun yoktur ama biz insanoğlu, tabiatın zayıf yaratıkları olarak, eğer işler istediğimiz gibi yolunda gitmiyorsa, bunu bir sorun haline dönüştürür, büyütür de büyütürüz. Meseleyi çözmek yerine, iyice arap saçına dönüştürür çözülemeyecek hale getiririz. Çünkü, alışmışızdır, köşeye sıkıştığımız ya da sıkışacağımızı hissettiğimiz anda kaçacak delik aramaya. Bu haklı bir kaçış değil, sadece sorunları çözememe duygusunun verdiği bir kaçıştır.

Hayatımızın her evresinde irili ufaklı sorunlarla karşı karşıya kalabiliriz, kalmışızdır da. O an elimiz ayağımıza dolaşır, sanki hiçbir şey bilmeyen insan pozisyonuna düşeriz. Bir el, bir söz, aydınlık bir kapının, bizi sıkıştığımız yerden alıp kurtarmasını dileriz. O an düşmanımız dahi olsa bize yardımcı olacak kişi, tabiri caizse eğer, denize düşen yılana sarılır misali çıkar bir yol ararız bizi kurtaracak.

Aslında çözüm bizde; bizim iç dünyamızdadır. Sorun olarak gördüğümüz şeylerin aslında biraz da kendi kuruntularımız sayesinde çözülecekken çözülemez hale geldiğinin tek sorumlusu bizlerizdir. Eğer artıları ve eksileri kendi taraflarında toplamayı bilirsek, halledemeyeceğimiz hiçbir şeyin olmadığını da göreceğizdir.

Sözgelimi, bir sorunumuz var diyelim. Ne yaparız. Tabi ki oturup bekleyecek değiliz ya da birisi gelsin de benim derdime çare bulsun diyecek halimiz yoktur. Öncelikle sakin kafayla sorunumuzun ne olduğunu, neden kaynaklandığını, halledilebilmesi için gerekli olan çözüm yollarını düşünür ve sonuçta da mantığımızı harekete geçirerek çözümleme yoluna gideriz. Bu yolda ilerlerken sakın ola duygularımızı karıştırmayalım. Çünkü duygularımızla hareket ettiğimizde asla ve asla çözüm bulamayacağımızı da bilmemiz gerekir. Adı üstünde zaten duygusal dendiğinde bilmeliyiz ki işin içine yani sorunlarımızın çözümüne duygularımızı karıştırdığımızda mantığımız ortadan kaybolur ve tamamen hissi duygularla hareket ederiz. Böylece adı sorun olsa da kendisi sorun olmayan olayları çözülemez hale sokarız.

O yüzden her şeyden önce sorunlarımızın neden kaynaklandığını ve çözüm yollarını akılcı yollarla halletmeli ve işin içine duygularımızı karıştırmamalıyız.

Mehpare ÖĞÜT
2007

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumunuz İçin Teşekkürler Ediyorum