Hala susuyorum sevgili,
Sessiz kelamlar tüketiyorum yokluğunda…
Virgülle başlayıp, noktayla sonlanan;
Yüklemi başında ve öznesi olmayan
Cümleler kuruyorum yalnızlığımda…
Avuntularıma ortak olan şiirler yazıyorum.
Bazen birkaç satır seni anlatan,
Ya gözlerin gözlerime değiyor,
Ya aklım sana düşüyor zamansızca,
Üşüyorum yokluğunda…
Öyle anlar geliyor ki,
Duvarlara çarpıyor sessiz çığlıklarım,
Göz yaşlarıma en büyük şahidim yastığım.
Ve ne vakit geçsen yüreğimden,
Kayan bir yıldızdan seni diliyorum ben…
Vazgeçmek değilmiş zor olan,
Unutamamakmış asıl yoran.
Severken sevdiğini söyleyememek,
Ve sevdiğini görememekmiş
Yürekte derin yaralar açan…
Her gidişin dönüşü olsa diye düşünüyor insan.
Ve gidenin yeri dolmadan,
Ayrılıklar yalan olarak kalsa.
Sadece okunan kitaplarda yer alsa,
Ve sen hiç gitmemiş olsan da,
Bunun adı ayrılık değil de, “ayrı kalmak” olsa…
Mehpare ÖĞÜT
2010
Kayıtlar
