15 Şubat 2011

YETER Kİ SEN GEL


Hangi gecenin koynunda sarsam da saklasam seni.
Yar deyip de bağrıma bassam da bir daha bırakmasam.
Eller ne derse desin düşsen de yollarıma, düşsem nasip olup da sana.
Günü geldiğinde kavuşsam yeter ki…
Alıp başımızı gitsek birlikte.
Sorgusuz sualsiz hesap vermeden yaşasak seninle...
Kalsak da bu dünyada sen ve ben sadece.
Değişmesek sevgimizi kimseyle…
Yoluna güller mi döksem gelmen için,
Yazdığım şiirlere bir yenisini daha mı eklesem yoksa.
Ne yapsam bilmem ki..
Sen geliyorum de yeter ki;
Yeter ki gel, gel de gör bende ki sevinci..
Susuşlarım bitecek işte o zaman.
Şarkılarım seninle başlayacak ve
Sözlerimin ilk cümlesi hep sen,
Yeter ki gelsen de ben,
Hiç susmasam,
Uyumasam,
Ağlamasam,
Yeter ki geliyorum desen bir bana.
Sen işte gör o zaman bende ki beni…

Kavuşmak bu kadar zor mudur sevene.
Sevip de ayrılık çekene.
Duymadığım kadar güzel midir sesinde.
Ve gözlerin yine bakacak mıdır böylesine sevgiyle.
Adına aşk dediğim yoluna adaklar adadığım bir sevgiye;
İnanmak çok mu zor senin yüreğinde…


Yeter ki gel, gel de gör bende ki sevinci..
Susuşlarım bitecek işte o zaman.
Şarkılarım seninle başlayacak ve
Sözlerimin ilk cümlesi hep sen,
Yeter ki gelsen de ben,
Hiç susmasam,
Uyumasam,
Ağlamasam,
Yeter ki geliyorum desen bir bana.
Sen işte gör o zaman bende ki beni…


Mehpare ÖĞÜT
2011