03 Ocak 2009

SESSİZCE YAŞARIM SEVDAMI

Aşıksam gözlerine, dokunuşlarına, yüzüne, kime ne !
Kime ne sana olan sevdamdan ve yüreğimdeki aşktan.
Sen bilmesen de olur, öğrenmesen ne çıkar;
Ben yaşıyorum ya bu aşkı kendi halime,
Yaşıyorum ya kendi yüreğimde sessizce;
Ne çıkar, varsın duymasın senin yüreğinde…

Ben çoğu kez içimde yaşar büyütürüm sevdamı.
Kimseler anlamaz halimden en çok da sevdiklerim
Fırtınalar kopar yüreğimde ama sessizce,
Kimseye şikayet etmem, edemem ki;
Sessizce yaşarım sevdamı yüreğimde…

Bazen öyle olur ki yüreğim, sığamaz çıkmaz ister yerinden.
Deli bir fişek gibi vurmak ister sevdiğini de.
Bazen de durgun bir su gibidir, akar sessizce kendiliğinden,
Ve öyle bir zaman da gelir ki, çoşar bir nehir gibi taşar yerinden…

Ben çoğu kez içimde yaşar büyütürüm sevdamı.
Kimseler anlamaz halimden en çok da sevdiklerim.
Fırtınalar kopar yüreğimde ama sessizce,
Kimseye şikayet etmem, edemem ki;
Sessizce yaşarım sevdamı yüreğimde…


Mehpare ÖĞÜT
01.01.2009

2 yorum:

hamdivehusnucan dedi ki...

merhaba

Adsız dedi ki...

Gerçekten de aşk aslında kendince yaşanan bir duygu.Kimse kimseyi kendini anladığı kadar anlayamaz. İnsan ruhla beraber olduğu için ruhsal olduğu için çoğu zaman kendi duygularını kendi içinde yaşar.Fırtınaları karanlıkları ve aydınlığı herşeyi...
ruzgar567.blogcu.com