30 Mart 2011

Hangi ten ister ki sevdiğine başkaları dokunsun
Ve gözlerinden başka ışıklar geçsin…
Mümkün müdür ellerine başka eller değsin
Ama ya değerse diye de hiç içinden geçirmesin…
Eğer seviyorum diyorsa bir insan,
Vazgeçebilir mi öyle kolayca sevdasından…
Sözler değil midir insanları birbirine bağlayan
Ve o ilk bakış değil midir sevenleri birbirine ait kılan…

Bazen de tesadüflerle doludur hayat.
Ve hiç beklemediğin bir anda çalıverir kapını…
Hani o senin canım / kıymetlim dediğin birileri vardır ya,
Çıkıp da geliverir ansızın…
Elin ayağın tutuşur konuşamaz olursun ya o anda;
İşte sevmek bu kadar güzel şeydir dedirten,
Bir kalp ağrın oluverir sonunda…

Uzaklarda bir yerlerde olsa da,
Bilirsin ki tam şuranda, yüreğinde sana aittir yalnızca.
Saatlerce bıkmadan konuşursun onunla,
Ve defalarca sevdiğini söylersin.
Oysa ki cevap veremez sana ama,
Sen bir tek onu sever, sevmese de benim dersin.
O kalp ağrısını çekmeye devam edersin…

Onunla başlar biter bütün cümlelerin.
Bir türlü nokta koyamazsın ve kıyamazsın da aslında.
Hep virgüllerle devam edersin ya yoluna,
Zaman zaman kırıklıklar olsa da,
Bir taraftan da sevinirsin çıktığı için karşına…
Ve ne zaman ki geçse yüreğinin üzerinden,
Tebessümler yollarsın peşin sıra…

Artık küs olduğun aynalarla bile barışıksındır
Ve hiçbir iş koymaz da sana.
Kalbinde kelebekler uçuşuyormuşçasına,
Telaşlı, heyecanlı, cıvıl cıvılsındır ya;
Ve arada bir olsa da kalp ağrısı,
Senden geldiği için çekmeye değer dersin ya…
Ben de diyorum ki sevdiğim sana…
Bu kalp ağrısını çekmeye değerdir; eğer sen varsan sonunda…


Mehpare ÖĞÜT
2011




2 yorum

ŞAİRANE @ 2007-2017. Blogger tarafından desteklenmektedir.

Follow Us

google-site-verification: google58d5a065b06d6d7a.html

ŞAİRANE . 2017 Copyright. All rights reserved. Designed by Blogger Template | Free Blogger Templates