VİCTOR HUGO’DAN JULİETTE DROUET’YE … - Ş A İ R A N E
“Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

Bu Blogda Ara

18 Eylül 2011

VİCTOR HUGO’DAN JULİETTE DROUET’YE …


31 aralık 1851
Bütün bu karanlık ve şiddet dolu günler boyunca harikuladeydiniz, Juliette;im.Sevgi istedim getirdiniz, sağ olun!Gizlendiğim yerlerde ,sürekli tehlikede beklemekle geçen gecelerin sonunda, kapımda parmaklarınızda titreyen anahtarın sesini duyduğumda,kötülükler ve karanlıklar yok oluyordu; içeriye ışık giriyordu! Çatışmalara ara verildiğinde yanı başımda olduğunuz o korkunç, ama müthiş tatlı saatleri asla unutmamalıyız. O küçük karanlık odayı, tavandan, duvarlardan sarkan o eski eşyayı, yan yana duran iki koltuğu, masanın bir köşesinde yediğimiz yemeği, getirmiş olduğunuz soğuk tavuğu yaşamımız boyunca unutmayalım; tatlı konuşmalarımızı, okşamalarınızı, kaygılarınızı, adanmışlığınızı hep anımsayalım. Beni sakin ve dingin gördüğünüze şaşırmıştınız.Bu sakinlik ve dinginlik nereden geliyor, biliyor musunuz?
Sizden….


MEKTUBUN ORİJİNALİ…

December 31st, 1851

You have been wonderful, my Juliette, all through these dark and violet days. If I needed love, you brought it to me, bless you! When, in my hiding places, always dangerous, after a night of waiting, I heard the key of my door trembling in your fingers, peril and darkness were no longer round me--what entered then was light! We must never forget those terrible, but so sweet, hours when you were close to me in the intervals of fighting. Let us remember all our lives that dark little room, the ancient hangings, the two armchairs, side by side, the meal we ate off the corner of the table, the cold chicken you had brought; our sweet converse, your caresses, your anxieties, your devotion. You were surprised to find me calm and serene. Do you know whence came both calmness and serenity? From you...







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumunuz İçin Teşekkürler Ediyorum