Ş A İ R A N E
    • “Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

    Bu Blogda Ara

    31 Ocak 2010

    İSTANBUL ŞEHRİ

    Ocak 31, 2010 2
    İSTANBUL ŞEHRİ

    Bu benim dünyaya ilk gelişim,
    Yıkarak saltanatını koca Fatih’in.
    Kundakla kefen arasında bir gün,
    İstanbul, İstanbul deyişim.
    Merhaba Kızkulesi, merhaba Eyüp Sultan,
    Kanlıca, Şehremini merhaba...

    Bir İstanbul esiyor çocukluğumdan,
    Ekşi bozalı, Arnavut kaldırımları lâpâ lâpâ.
    Yuşa’dan mı okunur o ezanlar, Hırka-i Şerif’ten... mi?
    Komşularımız kaptanlar, malta taşlı ikindilerden kalan.
    Hâlâ o beyaz gergeflerde mi?
    Bir tarihi gömmüşler Karacaahmet’inde Üsküdar’ın,
    Sanki çarşaflı kadınlar mercan terliklerinde unutulan.
    Duyûn-u Umumiye emeklisi faytonlar,

    Hâlâ bir sonbahar Acıbadem’de,
    Cuma selamlıklarından beri saraylılar.
    Merhaba Beylerbeyi, merhaba Sultanselim,
    Merhaba iki gözüm İstanbul’um, merhaba...
    Aşı boyası sokaklarında ne mevsimler eskimiş,
    Sakalsız saçlar kestirdiğim ince boncuklu berber dükkanları.
    Kapalıçarşı Bakırcılar, lâcivert mayıslarda köprü altları,
    Ve Boğaziçi’nde Şirket-i Hayriye duman duman..

    Nerdesin o İstanbul, nerdesin...
    Hani çıkrık seslerinde mehtapları dinlediğim,
    Mediha teyzelerin leylâk bahçeleri,
    Büyükbabamın Kuvay-ı Milliye hikâyeleri.
    Hani tahta tekerlekli arabalarım.
    Hani bayram yerlerinde unutulan asude çocukluğum.

    Gene bir başka İstanbul’du bir zamanlar kafesli ıtırlarıyla,
    Beyaz başörtülerin lâvanta çiçekli öğleden sonralarında ıslanan.
    Açılır kapanır iskemlelerinde uzun çarşının,
    İstanbul’u taşırdı bakır siniler.
    Sultaniyegâhtan bir hıdrellez mesiresi,
    Sessiz sadâkat şarkıları söylerdi.
    Haliç vapurlarında söz kesilmiş tazeler.

    Hey yavrum hey...
    Burunbahçe dalyanında İstanbul’u çekerlerdi denizden,
    Islatmadan...
    Kaç bayram mendili geçmişti elimden çeyiz sandıklarının.
    Bütün uykularını koynuma alıp uyurdum İstanbul’un.
    Rüyalarımda hâlâ o günahlar uyanır,
    Hiç geçemediğim sokaklarında işlenen.

    Merhaba Sultanahmet, Yerebatan merhaba...
    Merhaba iki gözüm İstanbul’um merhaba,
    Merhaba efendim, merhaba...

    SADRİ ALIŞIK
    Continue Reading
    by at 2 yorum:
    in

    BEYAZ MENEKŞE

    Ocak 31, 2010 0
    BEYAZ MENEKŞE
    Eskiden,
    Utanınca,
    Yüzü kızarırdı tüm ergenlik kızların,
    Şimdi,
    Yüzü kızarınca utanır oldularsa,
    Suçu kimde bunların?
    Eminim eskiden,
    Anneleri yaprak kuruturlardı defterlerinde,
    Adları Ayşe,
    Adları Fatma, Nesrin, Gülsüm en çok da masum,
    İçinden ok geçen karalama kalpler çizerlerdi,
    Hepsi biraz kareli defte...r, biraz kurşun kalem,
    Biraz da teneffüs saati gülerlerdi,
    Sevmek o zaman yaralı bir kalpti,
    Sevmek o zaman utanmak demekti,
    Aşk, henüz ayağa düşmemişti!
    Sevmek belki de biraz utanmaktı.

    Eskiden,
    Utanınca,
    Yüzü kızarırdı tüm ergenlik kızların,
    Şimdi yüzü kızarınca utanır oldularsa
    Şuçu kimde bunların?
    Eminim,
    Eskiden,
    Anneleri okuldan çıkınca,
    İlk adres eve giderlerdi,
    Gölgelerine bile değmekten çekinir
    Sevdiği de olsa bir oğlanın gölzeri akıverse bakışlarından,
    Kirlendiğini düşünüp,
    Gözyaşlarıyla silerdi sevdiğinin hayalini gözlerinden,
    Sevmek o zaman tertemiz bir hayaldi,
    Sevmek o zaman yabanıl bir umudun değmediği,
    Sevmek, şıpsevdi bir iştah değil,
    Sevmek,
    Uzak... Çok uzak bir evin penceresinde,
    Sabırlı bir beklemeyle sulanan,
    Bembeyaz bir menekşeydi,
    Kuzum, değişmeyen neydi,
    Eskiyen ne.
    Zaman mıydı değişen,
    Yoksa değişmek kirlenmek için bir bahanemiydi.
    Biz mi büyüdük,
    Ar, yıkanmaz mı artık utançla,
    Geç mi kaldık yoksa?
    Geç mi kaldık avuçlarımızdan kayıp giden sabahla...

    BEDİRHAN GÖKÇE
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in

    SEN SÖYLEMEDEN DE BİLİYORUM

    Ocak 31, 2010 0
    SEN SÖYLEMEDEN DE BİLİYORUM

    Seziyorum ki kaçacaksın..
    Yalvaramam koşamam
    Ama sesini bırak bende
    Biliyorum ki kopacaksın
    Tutamam saçlarından
    Ama kokunu bırak bende
    Anlıyorum ki ayrılacaksın
    Çok yıkkınım yıkılamam
    Ama rengini bırak bende
    Duyumsuyorum ki yiteceksin
    En büyük acım olacak
    Ama ısını bırak bende
    Ayrımsıyorum k...i unutacaksın
    Acı kurşun bir okyanus
    Ama tadını bırak bende
    Nasıl olsa gideceksin
    Hakkım yok durdurmaya
    Ama kendini bırak bende.

    AZİZ NESİN
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in

    HAYALLERİNİ YAK EVİ ISIT

    Ocak 31, 2010 0
    HAYALLERİNİ YAK EVİ ISIT

    Sevgim seni yurduna getirdi:
    tuzak ev,dilsiz baba,yenik anne...
    İşte hepsi bu...
    Hayallerini yak,evi ısıt.
    Gideceğin en büyük oda arka odan.
    İçerden sesleri geliyor annenle babanın,
    yanlış ilişkiler ayaklarını yerden kesiyor.
    Artık biliyorsun çarpınca duvara ne kadar
    acıyacağını kalbinin.
    Sevgi...m seni yurduna getirdi...

    Arkadaşların çok uzaklara gitti.
    Sevmeden seviştiler özgürlük adına
    Kaptırmadan kendilerini hiçbir şeye,
    bütün hazları tattılar.
    Sense evinde kaldın,
    acıları gömme töreninde.
    Katı kuralların vardı,
    tutucuydun onlara göre.

    Döndüler sonra birer birer
    sana sordular yine de kaderlerini.
    neydi yaşamak, neydi hayatın anlamı...

    Bütün yanlış ilişkiler seni yurduna getirdi.
    Artık biliyorsun yere düşünce ne kadar
    acıyacağını kalbinin.
    Sevgim seni yurduna getirdi.

    CEZMİ ERSÖZ
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in