TİTREYEN KAMELYALAR VE ATEŞ BÖCEKLERİ - Ş A İ R A N E
“Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

Bu Blogda Ara

28 Şubat 2009

TİTREYEN KAMELYALAR VE ATEŞ BÖCEKLERİ

Çimler üstünde böcek
Bir gece yarısı
Soğuk bir pencere tutuşturur eline
Işıklı gök kubbede
Lambalar söner birden
İhanete ağlarken
Toprak içinde toprak
Böceğin içinde sen vardın
Ay parlak, apaydın
Çimin üstünde kim vardı?
Sokak karanlık ve ıssız
Kimsesizler mezarlığı sureti
Camda bir gölge
Odada ben vardım
İçimde bir yara
Kanayadursun budala
Çimler üstünde böcek
Sanki çimi biçecek
Acının üstünde acı
Ateşin içinde sen vardın
Ateş değdiği toprağa
Uçtu ateş böceği
Aşka koşan peri gibi
Sustu gelin çiçeği
Ben saksının içinde titreyen kamelya
Sen içimdeki ateş böceği
Benim içimde sen, senin içinde kim vardı?

Pelin DİMDİK
IRMAK Kültür-Sanat Dergisi ‘06

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumunuz İçin Teşekkürler Ediyorum