"Söz düşünceyi fetheder, ama ona hükmeden yazıdır" Walter Benjamin

VAZGEÇMEYECEKSİN, SEVECEKSİN İNADINA !...




Benim de özlediğim anlar yok değil hani. Sabah kahvaltısını hazırlayıp hadi kalk diyebileceğim biri mesela… Yalnızlığımı unutturup  ruhumu iyileştirecek; dört duvar arasında ki sessizliğimi bozacak biri.

Daha önceleri olmuş muydu böyle bir şansım bilmiyorum. Belki kıyısından döndüm belki de hiç rastlamadım hatırlamıyorum. Ama biten her günün ardından yanı başımda ki sevdiklerime rağmen ruhumun ihtiyacı olan sevgiyi bulamamanın verdiği acı, beni daha çok üzmeye başladı son günlerde. Belki de insanın yaşı ilerlemeye başladıkça düşüyor böyle derin düşünceler içerisine. Ve biliyorum ki zaman bazı yaraları iyileştirirken, bazı yaraların ise kapanmasına müsaade etmiyor ve belki de o kapanmak bilmeyen yaralardır ruhumu böylesine derinden etkileyip üzen. Geçmişle koparamadığım ve zamanımı çalan sevdanın bugüne değin yansıması belki de. Şimdi soracak olsalar “sonunu bile bile yine sever miydin” diye cevap bile veremiyorum kendime. Bir tarafım sevmekten ve yanmaktan yanayken, diğer tarafım hayır demenin peşinde. Ama biliyorum ki pişmanlık duyacağım hiçbir şeye imza atmadım ve koşup da sahte sevdaların peşinden kirletmedim yüreğimi ben. Ve bir zamanlar döktüğüm göz yaşlarımı bile bağışlamışken yalnızlığımın sürüklendiği limanlara sığınmadım hiçbir zaman. Düşünüyorum da insan yaşadığı müddetçe her şeye sahip olamıyor, olsa da yeterince elinde tutamıyormuş. Zamanı geldiğinde ise bırakmayı bile öğreniyormuş, her ne kadar razı gelmese de gönlü; hayır dese de aklı…

Yine de ben, yüreğimin sesine kulak verip koşmayı yeğliyorum hayallerimin peşinden. Belki de son anda yetişirim umuduyla…Olur mu ya da olmaz mı hesabı yapmadan şimdilik uzaktan seyrine daldığım bir düş’üm var ne de olsa.Gelecek güzel günlerin haberini müjdeleyecek olan. Ve yüreğim ümidimin ev sahibesiyken her daim, pes etmenin de bir anlamı yok yaşıyorken. Neticede sevmek ve sevilmek için bahanelere de gerek yokken, en güzeli ve en yaşanılası şey sevmek değil mi sizce de …!

Ve şarkıda söylendiği gibi “sevmekten kim usanır, tadına doyum olmaz / hangi gönül uslanır, sevenle oyun olmaz”

Sevmek için sevilmeyi beklemeyin. Belki karşılığını alamayacaksınız belki de düşündüğünüzden fazla sevileceksiniz ama asla pes etmeyin sevmekten yana. Ve de hiç kimsenin ümitlerinizi kırmasına. Yeter ki isteyin, olumlu düşünün ve de vazgeçmeyin… Kapınızı her an biri çalabilir !!

Mehpare ÖĞÜT
"Vazgeçemeyeceksin, Seveceksin İnadına"





Yorum Gönder