Muhabbet kuşumuz öldüArkasında uçuşan tüyleriyle mavi
bir sonbahar bırakarakBiliyorsun ölüm, mavi boş bir kafestir
kimi zamanAcıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur
PollyannaUyuyamadığım gecelerin sabahındaGözaltlarımdan
mor çocuklar doğardıMor çocuklarıma ninni söylerdi sabah
ezanlarıFırtına ters çevrilen şemsiyelere benzerdiDuaya
açılan avuçlarımAvuçlarıma kar yağardıKimi zaman
tipi...Kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım.Birkaç kış
geçti...
DİDEM MADAK ŞİİRLERİ etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
DİDEM MADAK ŞİİRLERİ etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
13 Mart 2015
20 Ocak 2015
1-Bir ilaç içsem bari diye düşündüm,Biraz kolonya
sürünsem,Ferahlasam, pencereyi açsam.Şöyle bir şey
yazdım sonra:Yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor
şehreSıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin
içinde.Berbattı,Bir şiire böyle başlanmazdı.İç
ses diye söylendim,Ardından Yıldırım Gürses...Aptal
aptal güldüm bir de buna.Ayşecik vazoyu kırıyorVe
‘tamir et bakalım’ diyordu babasına.Yapıştırsam da
parçalarını hayatımınSu...