Ş A İ R A N E
“Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

Bu Blogda Ara

30 Temmuz 2008

İKİMİZİN ARASINDA

Temmuz 30, 2008 0
İKİMİZİN ARASINDA

Bir gün şayet camsız çerçevesiz penceresiz
Bir gün ben, çadır bezi bir perdeden
Günlerin toz-toprak şarkısını çırparken
Canevimin önünden geçersen,
Bir gün şayet boynumda yem torbası hayallerim asılı
Bir gün şayet samançöpü bir sokak dişlerim arasında
Canevinin önünden geçersem
Anlatırım nasıl nerde
Bir ulu çınara takılı bir kuyrukluyıldız
Bir yeşil telaşta çırpınan ışığımız
Anlatırım nasıl nerde...
Sonra eğilir kulağına derim: Bekle
Çocukken kaçırdığım uçurtma dönsün gelsin
Hele çarpsın bu çerçi yükü şehirlere,
Hele ürksün fincancı katırları!


CAN YÜCEL

HEP SEN

Temmuz 30, 2008 0
HEP SEN
Hep sen diye başlıyor tüm satırlarım ve yine sen diye bitiyor tüm akşamlarım.
Yalnızlık , içtiğim bir kadeh şaraba dost olmuş sensiz günlerimde,
Radyoda dinlediğim her ezgi seni hatırlatır olmuş
Hüzün belki de hiç böyle güzel gözükmemişti gözüme
Nedendir bilmiyorum, ama günlerimi hep sen diyerek geçiriyorum…

Nedeni basit aslında, ancak kendime söylemekten bile korkar olmuşum,
Sanki söylediğimde herkes duyacak ve bir şey diyecek sanıyorum,
Olmayan bir hayalin peşinden koştuğumu söyleyip deli diyecekler diye korkuyorum,
O yüzden bir türlü içimden bile “SENİ SEVİYORUM” diyemiyorum…

Çok defalar senden nefret etmeyi denedim ama başaramadım, daha doğrusu yapamadım.
Seni çok sevdiğimden midir bilmem sana bir türlü kıyamadım.
Seni bu kadar çok severken nefreti kendi gönlüme yakıştıramadım
İşte bu yüzden bir türlü senden kopamadım…

Biliyor musun artık kimseleri sevemiyorum, kimseye gönlümü emanet edemiyorum.
Kırarlar, senin gibi sevemezler diye çok korkuyorum,
O yüzden işte sevgilim, senin yerine başkasını koyamıyorum,
Seni sevdiğim gibi kimseleri sevemiyorum
ÇÜNKÜ BEN HALA, HEP SEN DİYORUM…



Mehpare ÖĞÜT
2007

SOKAK LAMBASI

Temmuz 30, 2008 0
SOKAK LAMBASI


Yürüyorum tüm sokaklar boyunca ve bir sokak lambasının altında duruyorum, Sanki çok yorulmuşçasına, oturacak bir yer arıyorum . İçimde biraz ürperti ve biraz da korku olsa da, Seni düşünerek rahatlıyorum nasıl olsa... Karanlığın hakim olduğu gecede, Tek bir ses bile yok gecenin bu saatinde. Herkes çekilmiş kendi köşesine, Sevdikleriyle birlikte evlerinde.. Bense yapayalnız bir başıma ve bir sokak lambasının altında, Düşünüyorum seni gecenin bir yarısında, Kalksam gitsem diyorum aklım sıra, Kime diye soruyorum ve başlıyorum ağlamaya... Sen ki çok uzaklardasın benden; arada yollar, Kolay mı hem gitmek esince aklına. Otur oturduğun yerde diyor sonra içimden bir ses, Birazdan sabah olacak diye düşünüyorum peşin sıra... Ne farkedecek varsın olsun sabah, diyorum. Sen yoksun ya yanımda korkuyorum. Ellere inat, geceye inat seni düşünüyorum, Ne kadar yalnız olsam da, 

SENİ SEVEN BİR YÜREK TAŞIYORUM... 


 Mehpare ÖĞÜT

YÜREĞİMDEN GEÇENLER

Temmuz 30, 2008 0
YÜREĞİMDEN GEÇENLER

Bir gün çıkacaksın yoluma ve yalvaracaksın ayaklarıma kapanarak. Affet beni diyeceksin, ağlayacaksın, sızlayacaksın ve kahrolacaksın ölürcesine. Gözlerinde yaş kalmayacak ağlamaktan. Yeri gelecek sürüneceksin yerlerde, yeri gelecek fırlatılıp atılacaksın bir mendil gibi. Bazen omuzlarda taşınacaksın, bazense hiç önemsenmeyecek, ama bir gün gelip benden af dileneceksin haykırırcasına…

Beni ne kadar üzdüğünle başlayacak hep cümlelerin. Her kelimenin altında bıraktığın yarayı iyileştirmeye çalışacaksın ama hiçbir zaman başarılı olamayacaksın. Kanayan yarayı hiçbir şekilde durduramayacak, geçip giden yılları geri getiremeyeceksin. Çünkü sen bir kere yapıp gitmiştin bu hatayı ve dönüşü yoktu, belliydi sonu…

Kuşlar kadar özgür olup uçmak istedim çoğu kez ama sen kırmıştın kanatlarımı. Artık kanatsız nereye gidebilirdim. Yarımdım, kırıktım, aşksızdım. Hata senindi ben şimdi kanadı kırık bir kuştum, çaresizdim…

Bazen de ağlamak isterdim. Ağlayıp koca bir göl olsun istedim göz yaşlarımla. Ama zaman geçtikçe ağlamayı bile unutturdun bana. Ağlayarak duygularımı ifade edemez olmuştum artık. Duysam bile bu dünyadan göçüp gittiğini ağlamayacaktım, çünkü sen beni ağlarken bırakıp gitmiştin, ağlayarak hiçbir şey geri dönmezdi ki…

Çoğu kez de bir zaman tünelinden geçmek isterdim. Bugünler hiç yaşanmamışçasına, sen benden gitmeden önceki günlere dönmek için; ağladığımı unutarak, kanadım kırılmadan önceki günlere; mutlu olduğum zamanlara…Ama sen çoktan gitmiştin ve sen suçluydun bir daha dönmeyecektin.

Yani ağlamalarım boşunaydı. Boşunaydı çırpınmalarım, yakınmalarım, sızlanışlarım.
Sen var ya sen değmezdin bu dünyada yaşadıklarıma, göz yaşlarıma.
Değmezdin bu aşka, anladım sonunda ama, iş işten geçmişti çoktan.
Çünkü ben sana çoktan yazılmıştım bu dünyada…

Mehpare ÖĞÜT