Ş A İ R A N E
    • “Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

    Bu Blogda Ara

    28 Şubat 2009

    TİTREYEN KAMELYALAR VE ATEŞ BÖCEKLERİ

    Şubat 28, 2009 0
    TİTREYEN KAMELYALAR VE ATEŞ BÖCEKLERİ
    Çimler üstünde böcek
    Bir gece yarısı
    Soğuk bir pencere tutuşturur eline
    Işıklı gök kubbede
    Lambalar söner birden
    İhanete ağlarken
    Toprak içinde toprak
    Böceğin içinde sen vardın
    Ay parlak, apaydın
    Çimin üstünde kim vardı?
    Sokak karanlık ve ıssız
    Kimsesizler mezarlığı sureti
    Camda bir gölge
    Odada ben vardım
    İçimde bir yara
    Kanayadursun budala
    Çimler üstünde böcek
    Sanki çimi biçecek
    Acının üstünde acı
    Ateşin içinde sen vardın
    Ateş değdiği toprağa
    Uçtu ateş böceği
    Aşka koşan peri gibi
    Sustu gelin çiçeği
    Ben saksının içinde titreyen kamelya
    Sen içimdeki ateş böceği
    Benim içimde sen, senin içinde kim vardı?

    Pelin DİMDİK
    IRMAK Kültür-Sanat Dergisi ‘06
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in

    KUŞBAKIŞI SEVDALAR

    Şubat 28, 2009 0
    KUŞBAKIŞI SEVDALAR

    Kuşbakışı sevdalar, yalınayak koşan çocuklar kadar şanslı değildir. Onlar
    evlerine kesiklerle dönerken; yaşadıklarını hisseder, siz sadece yaşadığınızı
    sanırsınız!

    Elde edilenlerin hazzı için satınca elde ettiklerinizi, diz çökmüş çiçekler soluverir
    bahçenizde, bir dahaki bahara açar sandıklarınız, kuruyup gitmiştir çoktan.

    Eziyet etmekten korkmazsanız, “buyurun” der hayat, kendi ruhunuzda
    açtığınız deliklerden değil, başka ruhlardaki yarıklardan içeri girmekten korkar
    insan.

    Sefalet denilen şey, ne kadar aç ya da açıkta kaldığınız değildir. Sefalet; yok
    olan erdemleriniz için uydurduğunuz ve sizden başka kimsenin inanmadığı
    bahanelerdir. Sevdiğiniz her şey, bir gün çekip gitmekte özgür olduğu halde,
    çekip gitmek istemiyorsa, ona nedenlerini sormak hakkınız yok demektir. Bu
    kadar sevmek, ilahi bir şeydir.

    Sultanların bile hüzünlendiği, hüzünlerin bile acılaştığı, acıların bile gülümsediği
    anlar vardır hayatta. Hepimiz için hem de!

    Çoklukla bitmez sandığımız bütün kederler, çoklukla yaşanmaz sandığımız
    mutluluklar, çoklukla bekleyip kavuşamadıklarımız varken, ümit etmek çocukça

    geliyorsa, unuttuğunuz pek çok şey, hatırlanmayı bekliyordur. Ellerinizle
    ördükleriniz, gönüllü verdikleriniz ve hesapsız yaşadıklarınız dururken, ne diye
    umutsuzluğa düşer ki insan.

    Sıçrayın uykunuzdan. Uyanmak ilk kez bu kadar heyecan versin. Bırakın el yüz
    yıkamayı, kahvaltı etmeyi, fırlayın sokağa… Kaldırım taşlarını sayın eskisi gibi.

    Tutulmamış birkaç dilek tutun, selam verin terk ettiğiniz yüreklere... “Eksilir”
    diye korkmayın insanlığınız, çoğaltmak için sıvayın kollarınızı.

    Beğenmedikleriniz varsa, içinize atmayın, yüzüne haykırın kusurları her neyse.
    Düşman bildiklerinize bir şans daha verin. Belki de bu son şansınızdır affetmek
    için.

    Pek çokları gibi, çıkınınızda size eşlik eden hayal kırıklıklarından yorulduysanız,
    başınızı alıp çok uzaklara gitmek yerine, başınızdakilerden kurtulup kendi
    içinize dönmeyi deneyin.

    Farz edin ki; bugün yaşadığınız ilk ve son gündür.



    Talan Ayşe KANCA
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in

    CAM SESLERİNDEN BİR ANI

    Şubat 28, 2009 0
    CAM SESLERİNDEN BİR ANI

    kısacık bir andı, bana cam sesleri gibi
    bir anı kaldı
    kısacık bir andı, o çok duyarlı dengeler
    yansıdı
    ipe dizilen inci
    dünya ile kişi
    ilk yazdı, sonradan saydam birşeyler
    yağdı
    uyum karıştı ince havaya
    kısacık bir andı, belki farkında bile
    değildin sen
    ben sonsuz kişiydim, o kapıdan
    çıkarken
    Anıların cam kırıkları gibi
    toplandığı o an
    başka anıların anıları
    geçiyor aklımdan...

    LALE MÜLDÜR
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in

    AŞK MI DEDİN GÜLÜM…?

    Şubat 28, 2009 0
    AŞK MI DEDİN GÜLÜM…?
    Aşk mı dedin gülüm, dur hele…
    Biraz da biz tarif edelim, birazda biz tarifsizliğin tarifini yapalım..
    Ne yağacak yanlızlık sahralarına?
    Aşk, kime göre yanmak, kimine göre gül, kimine göre de bülbül, bazılarına bakarsak, Hz. Yusuf, bazen de Züleyha... Biz hiç bakabildik mi gönül penceresinden haa…
    Bazen parıltılı bir efsane, bazen şiir-âne.. Bazen de, gönül kalemiyle çizilen ve anlatılan avâre.. Aşk dedik ya gülüm çaresizlik değil, çare üretmektir çaresizliğin gölgesinde …
    Aşk, yanmak değil, İbrahim-î bir muhabbetle yanmaktır…
    Aşk, Mevlanâ değil, onun özüdür..
    Aşk, Yusuf değil, onun hayasıdır..
    Aşk, Yunus değil, onun sevdasıdır… Bence aşk odundur gülüm odun… Şaşırma bakma öyle tuhaf tuhaf yüzlere, doğru duydu kalp kulağın, odun diyorum.. Hani şu Yunus'un dağdan muhabbetle kestiği, aşka hangisi yakışır deyip muhasebe ettiği, kalem gibi bulmak için saatlerin verdiği odundan bahsediyorum… Muhabbet kapısından eğri girilmez…Şerefliler kapısından nefsine uyanlar geçemez… Zoru bulmak değil zora kolay sıfatını koyabilmektir..
    Aşk, güller arasında sevgiliğe hitap değil, dikenlerin arasından dikenlere dokundurmadan sevgiliyi geçirmektir…
    Aşk, parmakta bir halka değil, kalpte tokmak olmalı…Çevirdiğin zaman tokmağı, cenneti aşmalı… Kapattığın zaman, nur cemali seyretmeli insan…
    Aşk, bin yıl seni seviyorum naraları atmak değil, bir gecenin yalnızlık elbisesi giydiği, buz gibi bir havanın nefesleri kestiği, imkanların kesip imkansızlıkların başladığı, bir noktada sevgilinin elini tutup soğuğa inat bir sıcaklıkla, sessiz bir feryatla, " İYİKİ VARSIN YAR" deyip muhabbetle, gözlerinin içine hasretle bakmaktır…
    Aşk, şaşalı, pahalı dünyevî bir hediye değil " MUHAMMED-Î BİR MUHABBETLE" önemsemek ve önemsenmektir…


    (alıntı )

    ''Bir Tek kalbin kırılmasını önliyebilirsem, ...
    bir yaşamdan acıyı alabilirsem ve ya bir acıyı hafifletebilirsem,
    bir kişiyi doğruya yöneltebilirsem...
    Yada bir ardıç kuşu yavrusunu yeniden yuvasına koyabilirsem...
    boşuna yaşamış olmayacağım...''
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in