Ş A İ R A N E
    • “Biliyorsun ben hangi şehirdeysem Yalnızlığın başkenti orası.” – Cemal Süreya “Yaşamak değil, Beni bu telaş öldürecek…” – Özdemir Asaf “Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya.” – Gülten Akın “Cıvıl cıvıldı gözleri Yeni dağılmış bir ilkokul gibi.” – Can Yücel “Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir.” – Özdemir Asaf “İçim hem kimsesizdi hem kalabalık.” – Edip Cansever “Hüznümle vedalaşmayı bana öğretmediler.” – Gülten Akın “Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, Başka türlüsü güç.” – Turgut Uyar “Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta.” – Didem Madak “İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir?” – Orhan Veli “uçurumlar var uçurumlar diyorum ben insanla insan arasında kendiyle kendi arasında.” – Nilgün Marmara “Sen ki saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin.” – Turgut Uyar “Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz.” – Edip Cansever “Bütün renkler aynı hızda kirleniyordu, Birinciliği beyaza verdiler.” – Özdemir Asaf

    Bu Blogda Ara

    12 Ocak 2026

    KENDİNLE BARIŞIK OLMAK

    Ocak 12, 2026 0
    KENDİNLE BARIŞIK OLMAK
    Kendinle barışık olmak,
    aynaya bakınca kusur saymayı bırakmaktır önce.
    Yarım kalmış cümlelerini
    geç kalmış sevinçlerini
    ve yanlış yerlerde sustuğun anları
    aynı masaya oturtabilmektir.
    İnsan kendisiyle barıştığında
    geçmiş artık bir suç dosyası olmaz;
    sadece okunup kapatılmış bir defterdir.
    Ne inkâr edersin olanı
    ne de sürekli yargılarsın.
    “Böyleydim” dersin,
    “ve buraya kadar geldim.”
    Barış, büyük bir zafer değildir aslında;
    her sabah kendine
    biraz daha az sert davranmaktır.
    Hatalarını savunmadan,
    doğrularınla övünmeden
    aynı cümlede tutabilmektir kendini.
    Kendinle barışık olduğunda
    kimsenin onayına yaslanmazsın.
    Sessizlik eksiklik değil,
    yalnızlık kusur olmaktan çıkar.
    İçinde taşıdığın insan
    nihayet yorulmadan yürür.
    Ve o zaman anlarsın:
    Dünyayla aranı düzelten şey
    başkaları değil —
    kendinle imzaladığın
    sessiz bir anlaşmadır.

    Mehpare ÖĞÜT ŞENGÜL 
    Ocak - 2026
    Continue Reading
    by at Hiç yorum yok:
    in , , ,

    27 Aralık 2025

    GEÇMİŞE SAYGIYLA, YARINA İNANÇLA, YENİ YILA MERHABA

    Aralık 27, 2025 4
    GEÇMİŞE SAYGIYLA, YARINA İNANÇLA, YENİ YILA MERHABA

     


    Bir yılı daha geride bırakıyoruz.
    Adımlarımızın izini taşıyan sokaklar, içimize çöken sessizlikler, yarım kalan cümleler… Hepsi artık takvimin arka sayfalarında. Ama hiçbir şey gerçekten geride kalmıyor; bazı şeyler sadece bizi şekillendirip usulca yerini alıyor.

    Bu yıl bize ne verdiyse, bir bedelle verdi.
    Sabretmeyi öğrendik; bazen isteyerek, bazen mecburen.
    Kaybetmeyi öğrendik; ama her kaybın içimizde yeni bir boşluk değil, yeni bir derinlik açtığını da.
    Susmayı, beklemeyi, yeniden başlamayı…

    Şimdi veda ediyoruz.
    Bize ağır gelen günlere, artık taşımak istemediğimiz kırgınlıklara, “belki” diye oyaladığımız ihtimallere.
    Vedalar acıtmadan olmuyor; ama bazı kapılar kapanmadan yenileri açılmıyor.

    Yeni yıl, mucizeler vaat etmiyor belki.
    Ama bir ihtimal sunuyor:
    Daha dürüst sevinçler, daha sade hayaller, kendimize biraz daha yakın bir hayat.

    Yeni yılda umut;
    yüksek sesle değil, derin bir nefes gibi gelsin.
    Bizi yormayan insanlarla, içimizi incitmeyen hedeflerle, kendimizi eksiltmeden büyüyebileceğimiz yollarla…

    Geride kalan her şey için teşekkür ediyoruz.
    Bize öğrettikleri için, bizi biz yaptığı için.
    Ve şimdi, daha hafif ama daha güçlü bir kalple, yeni yıla doğru yürüyoruz.

    Hoş geldin yeni yıl.
    Bu kez, kendimize daha nazik olacağız.



    Mehpare ÖĞÜT ŞENGÜL

    27 ARALIK 2025


    Continue Reading
    by at 4 yorum:
    in , , , , , , , , , , ,

    16 Kasım 2025

    HAYAT GEÇİYOR

    Kasım 16, 2025 5
    HAYAT GEÇİYOR

     

    Gözlerimin önünden kayıp gidiyor
    güneşin altın yansımaları,
    bir kuş kanadının hafifliğiyle
    dokunuyor zamana.
    Çocukluğumun gülüşleri hâlâ
    bahçelerde yankılanıyor,
    ama sesler yavaşça soluyor
    rüzgârın ardında.
    Gençliğim, bir kır çiçeği gibi,
    koparıldı ansızın,
    kokusu avuçlarımda kaldı,
    gözlerimde yarım bir masal gibi...
    Şimdi her adımda hissediyorum,
    bir gölge uzuyor akşamın içine,
    ve ben biliyorum:
    Hayat geçiyor,
    bir nehrin usul akışıyla,
    kalbime ince bir sızı bırakarak.
    Ama yine de,
    her sabah uyanırken
    bir damla ışık düşüyor ruhuma—
    belki de hayat,
    geçerken bile güzel diye...


    Mehpare ÖĞÜT ŞENGÜL
    Kasım 2025




    Continue Reading
    by at 5 yorum:
    in , , , , , , ,

    13 Kasım 2025

    HEP BİR EKSİK HEP BİR YARIM

    Kasım 13, 2025 4
    HEP BİR EKSİK HEP BİR YARIM


    Ben bazen bir şarkı dinlerim, dalarım uzaklara.

    Bazen bir film sahnesinde takılır kalır aklım, bazen de geçtiğim yollarda...

    Geçmişi çizmem, çizemem asla,

    Hatırı kalır anılarda,

    Belki de varamadığım yarınlarda...

    Hüzünlü bir melodi gibi söylenir dururum

    Eskidendi çok eskiden

    Şimdi değiştim neden diye sorma.

    Gözlerimde eski sokaklar,
    Adımlarımda unuttuğum şarkılar.
    Bir tebessüm takılır dudağıma,
    Çünkü hep bir eksik, hep bir yarım var.


    Bir yağmur vurur camıma,

    Yıkar gider her şeyi

    Düşüncelerim silinir

    Düşen yaprak misali...


    Gözlerimde eski sokaklar,
    Adımlarımda unuttuğum şarkılar.
    Bir tebessüm takılır dudağıma,
    Çünkü hep bir eksik, hep bir yarım var.


    Mehpare ÖĞÜT ŞENGÜL

    KASIM 2025

     

    Continue Reading
    by at 4 yorum:
    in , , , ,